Voor mezelf / voor mijn (klein)kinderen

Sjef Holland: “Een levensverhaal ... gewoon doen ... maar hoe? Diane weet raad! Ik liep al wel een paar jaar rond met het idee om expliciet voor mijn kleinkinderen eens op papier te zetten wat ik in mijn leven zoal hebt uitgespookt. Maar ik kreeg het eigenlijk niet voor elkaar om het beoogde verhaal aan het papier toe te vertrouwen en het bleef dus bij een gedachtenspinsel. Totdat ik hier eens een keertje met Diane over sprak, die al direct heel enthousiast riep ‘maar dat is hartstikke leuk, moet je doen’. ‘Ja,  ja, was mijn reactie’. Maar het liet ook Diane kennelijk niet los want enige tijd later vroeg ze of ik er aan was begonnen, waarop ik met enige tegenzin moest bekennen ‘nee,  ik weet eigenlijk niet goed hoe te beginnen’. Diane zei ‘gewoon doen en ik help je,  we maken een afspraak om jouw plannen in de steigers te zetten, waarna we er samen iets moois van gaan maken’. De aanpak en inbreng van Diane is naast professioneel ook echt perfect en het voelt al heel snel vertrouwd, iets dat absoluut noodzakelijk is want om het echte levensverhaal op papier te zetten is er wel een vertrouwensband noodzakelijk…. “

 

 

Fragmenten uit de biografie van Sjef Holland

"Ik groeide op in een -voor die tijd- relatief klein gezin met vier kinderen: Jan, Mieke, Maria en ik. Mijn ouderlijk huis was ruim en netjes, gebouwd in 1938. De straat waarin we woonden stond als het hoog water was grotendeels onder water. Als we naar de overburen gingen, verwisselden we daar in het achterhuis bij het vee (de zogenaamde ‘deel’) onze laarzen voor schoenen.

Mijn vader had een tuinderij waar groenten werden geteeld ‘op de koude grond’. Er was een fruitboomgaard en er stonden enkele kassen waar komkommers, tomaten, steeltjes, sla en andijvie groeiden. Vanaf jonge leeftijd moesten wij jongens ’s ochtends vanaf ongeveer 05.00 uur meehelpen. Om 07.30 uur renden we dan snel terug naar huis om ons  te wassen en om te kleden. Voordat de school begon, moesten we eerst nog naar de Heilige Mis. En om communie te kunnen gaan, moest je nuchter zijn, dus wij kregen brood mee dat we pas na de mis op school mochten eten."

 

"Als ik nu nadenk over wat een belangrijke drijfveer is in mijn leven dan kan ik niet anders zeggen dan dat mijn vader een zeer bepalende rol heeft gespeeld. Hij heeft me, bewust en misschien ook grotendeels onbewust, gevormd. ‘Een man, een man, een woord, een woord’ betekende dat afspraken altijd en volledig moesten worden nagekomen. Hij was eerlijk en rechtvaardig maar ook streng, conservatief en erg dominant. Hij verlangde van zijn kinderen veel en alles moest precies volgens zijn inzicht en wensen worden uitgevoerd."

 

© Copyright Boekbusink.nl 2020

Alle rechten voorbehouden.